Yamaha XJ900

Jestem właścicielem Yamahy XJ 900 z roku 1984 od prawie dwóch lat. Kupiłem ją za śmieszne pieniądze, ryzykując wzięcie totalnej miny. Tak niestety było. Było sporo roboty przy niej, ale było warto. Gdyby go poprzedni właściciel ją zobaczył to by tego motocykla nie poznał.
Obecnie motocykl prezentuje się bardzo dobrze zarówno od strony technicznej jak i wizualnej. Najważniejsze, że nigdy nie miałem problemów z silnikiem, ale za to z gaźnikami non stop były jakieś przygody typu podwiszające i zacinające pływaki z zaworkami.
Sam motocykl jest ciężki, trzeba mieć sporo siły by go wytargać z garażu. Ma wysoko umieszczony środek ciężkości. Problem z masą pojazdu znika, gdy się zapnie pierwszy bieg i po chwili żwawo ruszam przed siebie. Xjota dobrze się trzyma drogi. Po wymianie opony przód jazda jest rewelacyjna. przy poprzedniej starej gumie, kierownica łapała shimmy i przyczepność była słaba.
Motocykl jest dynamiczny, silnik ma duży moment obrotowy, przyspieszenie ma liniowe i nie ma problemów z osiągnieciem 180-200 kph. Tylko trzeba mieć pas startowy do dyspozycji w postaci autostrady, gdyż xj to nie ścigacz ze względu na przełożenia turystyczne skrzyni biegów.
Sam silnik pracuje bez zastrzeżeń. Rozrusznik nie jest katowany ze względu na to, że silnik gada już od pierwszego obrotu wału korbowego - zimny czy ciepły bez różnicy. Przy zimnym silniku trzeba użyć opcji ssanie, rzecz jasna. Ubytek oleju podczas normalnej eksploatacji jest w normie. Przy spokojnej turystycznej jeździe oliwy w ogóle nie ubywa.
Generalnie polecam motocykl dla osób lubiących spokojniejszą i szybką turystykę. Jest to motocykl przeznaczony dla normalnych jeźdźców, którzy mają nieco krzepy w rękach i nogach. Jest to sprzęt pancerny i po usunięciu zaniedbań poprzednich właścicieli motocykl sprawia mi wiele radości z jazdy.